ارتباطات شبکه: از ارتباط یک‌ طرفه تا تبادل همزمان داده‌ ها

در دنیای ارتباطات شبکه، روش‌های مختلفی برای انتقال داده‌ها وجود دارد. از نظر جهت‌گیری و نحوه انتقال داده‌ها به سه دسته اصلی تقسیم می‌شوند: سیمپلکس (Simplex)، هالف داپلکس (Half Duplex)، و فول داپلکس (Full Duplex). هر یک از این روش‌ها ویژگی‌ها و کاربردهای خاص خود را دارند که در ادامه به بررسی آن‌ها می‌پردازیم.

1.ارتباط سیمپلکس (Simplex)

ارتباط سیمپلکس یک نوع ارتباط یک‌طرفه است که در آن داده‌ها فقط در یک جهت ارسال می‌شوند.

در این نوع ارتباط، یک دستگاه به عنوان فرستنده و دیگری به عنوان گیرنده عمل می‌کند و داده‌ها تنها از فرستنده به گیرنده منتقل می‌شوند. سادگی و کم هزینه بودن آن از مزایای بارز این ارتباط میباشد و نکته منفی آن نیز عدم امکان ارسال داده‌ها در جهت مخالف؛ فقط می‌توان داده‌ها را از فرستنده به گیرنده ارسال کرد.؛ میباشد.

آنتن های تلویزیون و رادیو های FM  از نمونه مثال ها برای ارتباط سیمپلکس میباشد.

2.ارتباط هالف داپلکس (Half Duplex)

در ارتباط هالف داپلکس، داده‌ها می‌توانند در هر دو جهت ارسال شوند، اما نه به طور همزمان. هر طرف باید منتظر بماند تا طرف دیگر ارسال داده را متوقف کند. امکان برقراری ارتباط دوطرفه با استفاده از همان خط ارتباطی   از ویژگی های بارز این نوع ارتباط میباشد و نکته منفی آن نیز نیاز به زمان‌بندی مناسب و احتمال برخورد داده‌ها اگر هر دو طرف به طور همزمان شروع به ارسال کنند؛ میباشد.

واکی تاکی(بیسیسم های ارتباطی) از نمونه مثال برای ارتباط هالف داپلکس میباشد.

3.ارتباط فول داپلکس (Full Duplex)

ارتباط فول داپلکس روشی است که در آن داده‌ها می‌توانند به طور همزمان در هر دو جهت ارسال شوند. این نوع ارتباط به فرستنده و گیرنده اجازه می‌دهد که به صورت همزمان داده‌ها را ارسال و دریافت کنند.

کارایی بالا، کاهش تاخیر و امکان برقراری ارتباط همزمان در هر دو جهت از ویژگی های بارز این نوع ارتباط میباشد و نکته منفی آن نیز نیاز داشتن به تجهیزات و زیرساخت‌های پیچیده‌تر و همین طور هزینه بالاتر نسبت به ارتباط هالف داپلکس اشاره نمود.

تلفن های رومیزی و اتصالات شبکه از نمونه مثال برای ارتباط فول داپلکس میباشد.

هر یک از این انواع ارتباطات شبکه کاربردهای خاص خود را دارند و بر اساس نیازها و شرایط خاص، می‌توان نوع مناسب را انتخاب کرد. ارتباط سیمپلکس برای سیستم‌هایی که فقط نیاز به ارسال یک‌طرفه داده‌ها دارند مناسب است، در حالی که ارتباط هالف داپلکس برای سیستم‌هایی که نیاز به ارتباط دوطرفه دارند اما می‌توانند با وقفه‌های زمانی کنار بیایند، ایده‌آل است. ارتباط فول داپلکس نیز برای سیستم‌هایی که نیاز به ارتباط همزمان در هر دو جهت دارند و از مزایای سرعت و کارایی بالا بهره‌مند می‌شوند، بهترین گزینه است.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *